'Eğer biz Schopenhauer' in yaşantısıyla yargı verecek olursak onun öğretisinin hiç de içten olmadığını söyleyebiliriz' der Russel Batı Felsefe Tarihi'nde. Ona  göre   Schopenhauer cimri, merhametsiz, kavgacı, insan sevmez, kötümser biridir. Öyleki Schopenhauer insanlardan çoğu zaman ‘iki ayaklı hayvanlar' diye sözeder. Hatta yaramazlık yapan köpeğini ‘seni gidi insan!' diye azarladığı nakledilir.  Yine Russel'dan bir alıntı; ‘Schopenhauer' in yaşamında bilimsel amaçlarla hayvanların canlı canlı kesilmesine karşı çıkacak noktaya vardırdığı bir hayvan sevgisi dışında bir erdem belirtisi bulmak güçtür'.

Nasıl olur da varoluşçuluk gibi bir sistem, psikanalitik ekolden bu kadar çok teknik miras alır da psikanalitik teorinin kendisini reddeder? Varoluşçuluğun, psikanalitik yaklaşımdan belli temel kavram ve teknikleri aldığı hatta varoluşçu terapinin dinamik bir psikoterapi şekli olduğu yadsınamaz bir gerçektir.

Şili'li bilge biyolog Humberto Maturana şöyle diyor : ‘Bir insan diğerine hakikatin ne olduğunu söylediğinde gerçekte yaptığı şey itaati talep etmektir. Yani gerçek hakkında ayrıcalıklı bir fikre sahip olduğunu iddia eder'. Bu cümlelerden ‘işitme engelli' ülkemiz Türkiye'nin, büyük hastalıklarına varmak mümkün.

Bir yakınını kaybeden bireylerin yas sürecinde en çok dile getirdikleri şeylerden biri, bu kayba bir anlam vermekte yaşadıkları zorluktur. Günlük hayatımızda, hemen hemen yaşadığımız her olaya bir anlam atfederiz. Bu anlam atfetme süreci, içinde bulunduğumuz dünyayı öngörülebilir olarak algılamamıza yardımcı olur.

Sorun insanın doğasında ve genetik yapısında saklı gibi görünse de bizi deli edecek o kadar çok şey var ki bu yaşam içerisinde. Panik bozukluğundan, sosyal fobiye, yaygın anksiyete bozukluğundan, depresyona, manik depresif bozukluktan şizofreniye, eskiden ruh kanseri denen takıntı/zorlantı bozukluğundan, hastalık hastalığına hatta normal gibi görünen ama hayatımızı zehir eden utangaçlıktan, kıskançlığa, muhterislikten, cimriliğe, başarı korkusu ile bezeli başarısızlıktan, talepkarlığa, boyun eğicilikten, kaprisliliğe, sevgisizlikten aşka kadar delilik diye nitelenebilecek pek çok insan halleri...

Not: Ruhsal hastalıklardan dolayı insanların stigmatizasyonunun yani etiketlenmesinin/damgalanmasının önlenebilmesi için bizlerin terimleri olumsuz yüklerinden arındırmamız gerektiğine olan inancımla yazdığım bir yazı. Suxe isimli bir popüler dergide yayınlandı.